بکاپ میکروتیک فقط داشتن یک فایل روی خود روتر نیست؛ باید بدانید فایل چه اطلاعاتی دارد، کجا نگهداری می‌شود و چطور می‌توان آن را برگرداند. در RouterOS دو ابزار اصلی دارید: Backup با پسوند .backup برای بازگرداندن تنظیمات و Export با پسوند .rsc برای بررسی و انتقال دستورهای تنظیمات. برای یک برنامهٔ پشتیبان‌گیری قابل اتکا، معمولاً هر دو را نگه می‌داریم.

این راهنما برای مدیران روتر و سرور مجازی میکروتیک نوشته شده است. اگر هنوز CHR را نصب نکرده‌اید، ابتدا آموزش تبدیل لینوکس به میکروتیک را بخوانید.

تفاوت Backup و Export در یک نگاه

طبق مستند Backup میکروتیک، بکاپ باینری برای همان دستگاه و ترجیحاً همان نسخهٔ RouterOS است و MAC Addressها را هم برمی‌گرداند. داده‌های Dude و User Manager به پشتیبان‌گیری جداگانه نیاز دارند. آن را با ایمیج کامل دیسک یا بکاپ تمام فایل‌های VPS یکسان ندانید.

قبل از تهیهٔ نسخهٔ پشتیبان چه چیزهایی ثبت کنیم؟

نام سرویس، تاریخ، نسخهٔ RouterOS و هدف بکاپ را در نام فایل یا یادداشت کنارش بنویسید؛ مثلاً «قبل از تغییر فایروال». IP، Gateway، DNS و نام رابط شبکه را هم در یک یادداشت امن نگه دارید. در زمان قطعی، همین اطلاعات مسیر بازگشت را کوتاه می‌کند. رمز بکاپ را جدا از فایل و در محل امن نگهداری کنید.

ساخت Backup رمزگذاری‌شده در WinBox

1. با حساب مجاز وارد WinBox شوید و بخش Files را باز کنید.
2. گزینهٔ Backup را انتخاب و نام مشخصی برای فایل تعیین کنید.
3. برای فایل یک رمز قوی و یکتا بگذارید و گزینهٔ غیرفعال‌کردن رمزگذاری را انتخاب نکنید.
4. پس از ایجاد فایل .backup، آن را روی رایانهٔ امن خود دانلود کنید.
5. وجود فایل، اندازه و تاریخ آن را بررسی کنید و یک نسخهٔ دوم خارج از همین VPS نگه دارید.

در نسخه‌های جدید RouterOS، خالی‌گذاشتن رمز می‌تواند به بکاپ بدون رمزگذاری منجر شود؛ به تنظیم پیش‌فرض اعتماد نکنید. جزئیات در مستند رسمی بکاپ و رمزگذاری آمده است. دانلود فایل به‌تنهایی ثابت نمی‌کند که بازیابی موفق خواهد بود؛ یک آزمون کنترل‌شده هم لازم است.

گرفتن Export از تنظیمات میکروتیک

در Terminal برای ساخت فایل متنی اجرا کنید:

/export file=pxcloud-config

فایل pxcloud-config.rsc را از Files دانلود و با ویرایشگر متن باز کنید. خروجی پیش‌فرض همهٔ اسرار را صادر نمی‌کند؛ رمز کاربران سیستم، گواهی‌های نصب‌شده، کلیدهای SSH و بعضی پایگاه‌های داده داخل آن نیستند. برای انتقال، نام رابط‌ها و مقادیر وابسته به شبکه را تطبیق دهید. مرجع Export و Import در RouterOS

فایل را برای ارسال به پشتیبانی عمومی نکنید. حتی بدون رمز عبور، آدرس‌ها، نام کاربران، ساختار شبکه و توضیحات قوانین ممکن است اطلاعات خصوصی باشند. برای مستندسازی تغییرات، دو نسخهٔ متنی قبل و بعد را در محیط امن مقایسه کنید؛ این کار یافتن خطای تنظیمات را ساده‌تر می‌کند.

بازیابی فایل Backup

1. نسخهٔ مناسب همان دستگاه را انتخاب کنید و بکاپ تازه‌ای از وضعیت فعلی بگیرید.
2. فایل .backup را به Files منتقل کنید؛ کنسول بازیابی باید در دسترس باشد.
3. فایل را انتخاب و Restore را بزنید؛ رمز بکاپ را وارد کنید.
4. پیام تأیید و راه‌اندازی مجدد را بخوانید و فقط در بازهٔ نگهداری تأیید کنید.
5. بعد از بالا آمدن، IP، Route، DNS، فایروال و دسترسی مدیریت را بررسی کنید.

بکاپی که در شبکهٔ قبلی کار می‌کرد ممکن است روی شبکهٔ جدید باعث قطع اتصال شود. در VPS، تنظیمات شبکهٔ تخصیص‌یافته به همان سرویس ملاک است. اگر دسترسی شبکه برنگشت، از کنسول برای بررسی استفاده کنید؛ بازیابی مجدد و بدون بررسی معمولاً کمکی نمی‌کند.

Import فایل Export؛ با بررسی، نه اجرای کورکورانه

Import دستورهای فایل را اجرا می‌کند؛ می‌تواند روی تنظیمات موجود اثر بگذارد و تکرار آن ممکن است رکورد تکراری بسازد. فایل ناشناس را اجرا نکنید. در نسخه‌ای که گزینهٔ dry-run را پشتیبانی می‌کند، ابتدا بررسی نحوی انجام دهید:

/import file-name=pxcloud-config.rsc verbose=yes dry-run=yes

این بررسی تضمین درستی شبکه نیست. پس از تطبیق و آزمون، اجرای واقعی دستور زیر تنظیمات را اعمال می‌کند:

/import file-name=pxcloud-config.rsc verbose=yes

جزئیات پارامترها در مستند مدیریت تنظیمات است. روی سرور راه دور، Reset را صرفاً برای رفع خطای Import انجام ندهید؛ ابتدا علت خطا و مسیر دسترسی پس از ریست را مشخص کنید.

برنامهٔ پیشنهادی نگهداری بکاپ

• پیش از تغییر فایروال، ارتقا یا تغییر شبکه، Backup و Export تازه تهیه کنید.
• نسخه‌های چند تاریخ را نگه دارید؛ فایل سالم قبلی را بلافاصله جایگزین نکنید.
• نسخهٔ اصلی را خارج از سرور و دور از دسترسی عمومی نگهداری کنید.
• برای داده‌ها و گواهی‌هایی که جدا هستند، فهرست و برنامهٔ جداگانه داشته باشید.
• بازیابی را در محیط جدا آزمایش و نتیجه را ثبت کنید.

پرسش‌های رایج

فقط Export کافی است؟

برای بازبینی و انتقال بخش‌هایی از تنظیمات مفید است، اما جای بکاپ کامل تنظیمات و پشتیبان‌گیری جداگانه از داده‌های خارج از Export را نمی‌گیرد.

بکاپ روی خود سرور کافی است؟

خیر؛ با حذف یا خرابی سرور ممکن است همان نسخه هم از دست برود. دست‌کم یک نسخهٔ مستقل خارج از آن داشته باشید.

پس از بازیابی چطور امنیت دسترسی را بررسی کنیم؟

دسترسی مدیران، فایروال و محدودیت WinBox را دوباره بررسی کنید. راهنمای امن‌سازی میکروتیک و محدودکردن WinBox مکمل این آموزش است. برای انتخاب زیرساخت، پلن‌های سرور لینوکس و صفحهٔ میکروتیک را ببینید.

امن‌سازی میکروتیک و محدودکردن دسترسی WinBox از اولین کارهای پس از راه‌اندازی CHR روی اینترنت است. هدف این راهنما آن است که فقط مدیران مجاز بتوانند وارد روتر شوند، بدون اینکه دسترسی خودتان قطع شود. اگر هنوز نصب را انجام نداده‌اید، ابتدا آموزش تبدیل لینوکس به میکروتیک و تنظیم IP را بخوانید. برای انتخاب سرویس نیز صفحهٔ سرور مجازی میکروتیک در دسترس است.

قبل از محدودکردن دسترسی: بکاپ مستقل بگیرید، کنسول پنل را آزمایش و باز نگه دارید و IP مبدأ واقعی اتصال خود را مشخص کنید. تغییر اشتباه فایروال یا Available From می‌تواند شما را از روتر بیرون نگه دارد. این مقاله مجموعهٔ تنظیمات قابل انتخاب است، نه اسکریپتی که همهٔ آن را یکجا اجرا کنید.

۱. مسیر بازیابی و وضعیت فعلی را بررسی کنید

از قسمت Files در WinBox، بکاپ را با رمز قوی تهیه و خارج از VPS نگهداری کنید. فایل بکاپ ممکن است اطلاعات حساس داشته باشد؛ آن را عمومی نکنید. برای بررسی وضعیت فعلی، دستورهای زیر فقط اطلاعات را می‌خوانند و چیزی تغییر نمی‌دهند:

/system resource print
/ip service print
/user active print
/ip firewall filter print
/ipv6 firewall filter print

در نشست فعال خود، آدرس مبدأ را بررسی کنید. برای VPS عمومی، معمولاً IP عمومی اینترنت یا خروجی VPN شما مهم است، نه IP خصوصی لپ‌تاپ مثل 192.168.1.10. اگر چند مدیر دارید، آدرس‌های لازم را پیش از تغییر مشخص کنید. نام‌ها و اطلاعات حساس خروجی را در تیکت عمومی قرار ندهید.

۲. تغییرات حساس را با Safe Mode انجام دهید

در WinBox دکمهٔ Safe Mode را فعال کنید؛ در ترمینال RouterOS نیز Ctrl + X این حالت را تغییر می‌دهد. اگر نشست نگه‌دارندهٔ Safe Mode به‌طور غیرعادی قطع شود، تغییرات ثبت‌شده در این حالت بعد از تشخیص قطع ارتباط برمی‌گردند؛ برگشت الزاماً فوری نیست.

هر بار تعداد کمی تغییر انجام دهید. تا قبل از تأیید اتصال جدید، نشست اصلی را نبندید. پس از آزمایش موفق، از همان نشست Safe Mode را خاموش کنید تا تغییرات بمانند. این قابلیت جای بکاپ و کنسول نیست و ظرفیت پیگیری تغییرات محدود است. هم‌زمان اجازه ندهید مدیر دیگری تنظیمات را تغییر دهد؛ تغییرات نشست‌های دیگر نیز ممکن است در محدودهٔ برگشت قرار بگیرند.

۳. حساب مدیریتی اختصاصی بسازید

1. در System → Users یک حساب با نام اختصاصی و رمز طولانی و غیرتکراری بسازید.
2. گروه full را فقط به مدیر واقعی بدهید؛ دسترسی افراد دیگر را متناسب با وظیفه تعیین کنید.
3. در یک پنجرهٔ جدید با حساب تازه وارد شوید و مجوزهای لازم را بررسی کنید.
4. فقط پس از موفقیت ورود جدید، حساب پیش‌فرض admin را غیرفعال کنید؛ همهٔ حساب‌های مدیر را با هم نبندید.

تغییر نام کاربری به‌تنهایی امنیت کافی ایجاد نمی‌کند. حساب مشترک میان چند نفر، تشخیص مسئول تغییرات را دشوار می‌کند؛ برای هر مدیر حساب جدا داشته باشید.

۴. WinBox را به IPهای مجاز محدود کنید

1. در WinBox به IP → Services بروید و ردیف winbox را باز کنید.
2. پورت فعلی را یادداشت کنید؛ مقدار معمول 8291 است اما تنظیم واقعی خودتان ملاک است.
3. در Available From، IPهای مبدأ مجاز را همراه Prefix وارد کنید. /32 یک آدرس IPv4 و /128 یک آدرس IPv6 را مشخص می‌کند.
4. تنظیم را ذخیره کنید و در حالی که نشست و کنسول قبلی باز است، ورود جدید از IP مجاز را آزمایش کنید.

مثلاً اگر IP مبدأ مدیر در یک مثال آموزشی 198.51.100.25 باشد، مقدار مجاز 198.51.100.25/32 خواهد بود. این IP مستنداتی است؛ آن را در روتر واقعی وارد نکنید. باید IP واقعی خروجی اتصال خودتان را جایگزین کنید. آدرس خود سرور، IP مبدأ مدیر محسوب نمی‌شود.

الگوی ترمینال زیر تمام فهرست فعلی این فیلد را جایگزین می‌کند؛ قبل از اجرا، IP تمام مدیران لازم را در آن لحاظ کنید. عبارت جایگزین را همان‌طور اجرا نکنید:

/ip service set [find name=winbox] address=YOUR_PUBLIC_IPV4/32

این محدودیت، مجوز دسترسی سرویس است و جای فایروال شبکه را نمی‌گیرد. برای ترافیک ورودی از اینترنت باید فایروال مناسب هم داشته باشید. تغییر پورت نیز تنها کاهش‌دهندهٔ بعضی تلاش‌های خودکار است و جای رمز قوی یا محدودیت IP را نمی‌گیرد.

۵. محدودیت WinBox را در فایروال هم اعمال کنید

این بخش فقط دسترسی به پورت WinBox را محدود می‌کند؛ فایروال کامل تمام کاربردهای روتر نیست. در IP → Firewall → Filter Rules برای IPv4، منطق زیر را با توجه به قوانین موجود پیاده کنید. ترافیک مقصد خود روتر در chain=input بررسی می‌شود؛ forward مربوط به ترافیکی است که از روتر عبور می‌کند.

1. اجازهٔ مدیر: Chain برابر input، Protocol برابر tcp، Dst. Port برابر پورت واقعی WinBox، Src. Address برابر IP مبدأ مجاز با /32 و Action برابر accept. برای چند مبدأ، از قوانین جدا یا فهرست آدرس مشخص استفاده کنید.
2. بستن سایر مبدأها: قانون دیگری با input، tcp و همان پورت، بدون محدودیت مبدأ، با Action برابر drop بسازید؛ این قانون باید بعد از مجوز مدیر قرار بگیرد.
3. ترتیب را بررسی کنید: مجوز مدیر باید پیش از هر drop مسدودکنندهٔ آن باشد. drop اختصاصی WinBox هم باید پیش از accept عمومی‌ای باشد که دسترسی سایر مبدأها را باز می‌کند. صرف افزودن قوانین در انتهای فهرست نتیجه را تضمین نمی‌کند.
4. از IP مجاز یک اتصال جدید برقرار کنید و از یک شبکهٔ آزمایشی غیرمجاز متعلق به خودتان بررسی کنید ورود جدید بسته است. شمارندهٔ قوانین را ببینید.

قانون عمومی drop برای کل input را بدون طراحی بقیهٔ سرویس‌ها اضافه نکنید؛ DHCP، VPN یا سرویس‌های دیگر ممکن است قطع شوند. قانون established/related می‌تواند نشست‌های قبلی را حفظ کند، بنابراین بازبودن پنجرهٔ قدیمی نشان‌دهندهٔ درست‌بودن دسترسی جدید نیست. در این آموزش عمداً شمارهٔ قانون و دستور جابه‌جایی ثابت ارائه نشده چون چیدمان هر روتر متفاوت است.

IPv6 را فراموش نکنید: قوانین IP → Firewall فقط IPv4 را پوشش می‌دهند. اگر روی سرور IPv6 دارید، سیاست متناسب را در IPv6 → Firewall بررسی کنید؛ محدودکردن IPv4 به‌تنهایی کافی نیست. فایروال پنل تأمین‌کننده نیز در صورت وجود، لایهٔ جداگانه‌ای است و باید با همین سیاست هماهنگ باشد.

۶. سرویس‌های غیرضروری را ببندید

در IP → Services سرویس‌هایی مثل telnet، ftp، www و APIها را فقط اگر واقعاً استفاده نمی‌شوند غیرفعال کنید. پیش از بستن SSH یا API مطمئن شوید ابزار مدیریت، مانیتورینگ یا اتوماسیون شما به آن وابسته نیست. ابتدا مسیر جایگزین ورود را آزمایش کنید.

MAC WinBox و Neighbor Discovery با WinBox مبتنی بر IP یکسان نیستند. اگر مدیریت لایهٔ دوم لازم ندارید و ورود IP و کنسول را آزموده‌اید، آن‌ها را از رابط‌های غیرقابل اعتماد حذف یا محدود کنید. قطع MAC WinBox را پیش از آزمون مسیر جایگزین انجام ندهید.

در IP → DNS، اگر روتر قرار نیست DNS Resolver برای کاربران باشد، Allow Remote Requests را خاموش نگه دارید. اگر چنین نقشی دارد، دسترسی TCP و UDP پورت 53 را به شبکه‌های مجاز محدود کنید تا Resolver عمومی باز نسازید.

۷. اگر IP اینترنت مدیر ثابت نیست چه کنیم؟

بازکردن کل اینترنت راه‌حل مناسبی برای IP متغیر نیست. می‌توانید مسیر مدیریت امن با خروجی ثابت، VPN مدیریتی یا دسترسی شبکهٔ خصوصیِ پشتیبانی‌شده توسط سرویس داشته باشید. ابتدا آن مسیر را راه‌اندازی و آزمایش کنید و سپس محدودیت را اعمال کنید. قبل از تعویض اینترنت یا VPN، دسترسی جایگزین و IP جدید را در نظر بگیرید.

۸. به‌روزرسانی، گزارش ورود و بازبینی دوره‌ای

RouterOS و WinBox را از منبع رسمی به‌روز نگه دارید. پیش از ارتقا، تغییرات نسخه و سازگاری را بررسی کنید و زمان مناسب برای احتمال ریبوت در نظر بگیرید. بکاپ پیش از ارتقا را خارج از VPS نگه دارید.

بخش Log و کاربران فعال را برای ورودهای غیرمنتظره بازبینی کنید. نبودن پیام خطا، امنیت کامل را ثابت نمی‌کند؛ برای بررسی ردشدن ترافیک از شمارنده‌های قوانین و ثبت محدود و هدفمند استفاده کنید. لاگ‌کردن بدون محدودیت هر بستهٔ ردشده می‌تواند منابع و فضای لاگ را مصرف کند.

اگر پس از تغییر نتوانستم وصل شوم چه کنم؟

ابتدا IP خروجی اینترنت و پورت مقصد را بررسی کنید. اگر نشست Safe Mode قطع شده، امکان برگشت تغییرات وجود دارد اما بلافاصله و تضمینی فرضش نکنید. از کنسول پنل، تنظیم winbox و ترتیب فایروال را بررسی و فقط تغییر اشتباه را اصلاح کنید. برای بازگرداندن دسترسی، کل فایروال را پاک نکنید و روتر را بدون برنامه Reset نکنید.

اگر شبکه از ابتدا IP نگرفته است، به راهنمای DHCP و IP ثابت میکروتیک برگردید. برای کمک، از پشتیبانی پرشین کلود استفاده کنید و رمز یا بکاپ محرمانه را در پیام عمومی نفرستید.

چک‌لیست پایان کار

• ورود جدید با حساب اختصاصی و IP مجاز موفق است.
• ورود جدید از شبکهٔ غیرمجاز بسته است؛ IPv4 و IPv6 جدا بررسی شده‌اند.
• کنسول و مسیر بازیابی در دسترس‌اند؛ بکاپ خارج از سرور است.
• سرویس‌های لازم همچنان کار می‌کنند و ابزارهای مدیریت وابسته قطع نشده‌اند.
• پس از آزمون، Safe Mode از نشست اصلی خارج شده و سیاست نهایی ثبت شده است.

پرسش‌های متداول

آیا فقط تغییر پورت WinBox کافی است؟

خیر؛ پورت متفاوت می‌تواند نویز بعضی اسکن‌ها را کاهش دهد اما دسترسی را احراز هویت یا محدود نمی‌کند.

آیا فیلد Available From همان فایروال است؟

خیر؛ محدودیت سرویس و فیلتر شبکه دو لایهٔ جدا هستند و باید با هم تنظیم شوند.

آیا این تنظیمات روی هر CHR یکسان اجرا می‌شود؟

اصول مشترک است اما IP مدیر، سرویس‌های موردنیاز، IPv6 و ترتیب قوانین هر روتر متفاوت است. هیچ دستور کلی تضمین نمی‌کند دسترسی همهٔ شبکه‌ها بدون بررسی حفظ شود.

منابع و محدودهٔ آموزش

بررسی: ۳۰ اکتبر ۲۰۲۶. منابع رسمی: IP Services، Safe Mode و امن‌سازی RouterOS و فیلتر IPv4 و IPv6. تصویر ابتدای مقاله تصویرسازی مفهومی است. برای تهیهٔ این مطلب، هیچ تنظیمی روی سرور واقعی مشتری اعمال نشده؛ این راهنما جای بررسی اختصاصی امنیت شبکه را نمی‌گیرد.

با Remote Desktop می‌توانید دسکتاپ سرور ویندوز را روی کامپیوتر یا گوشی خود ببینید و با برنامه‌های آن کار کنید. این آموزش اتصال مستقیم به VPS را در ویندوز، اندروید و آیفون توضیح می‌دهد. اگر هنوز سرویس تهیه نکرده‌اید، پلن‌های سرور مجازی ویندوز را ببینید و برای انتخاب منابع و موقعیت از راهنمای انتخاب سرویس کمک بگیرید.

برنامهٔ درست را انتخاب کنید: در این راهنما برای کامپیوتر ویندوز از ابزار داخلی Remote Desktop Connection و برای گوشی از Windows App منتشرشده توسط Microsoft استفاده می‌کنیم. Windows App جایگزین نام قدیمی برنامهٔ موبایل شده است. تصویر ابتدای مقاله تصویرسازی مفهومی است، نه اسکرین‌شات رابط برنامه.

۱. قبل از اتصال چه اطلاعاتی لازم است؟

• IP یا نام میزبان سرور، دقیقاً مطابق اطلاعات سرویس.
• نام کاربری ویندوز و رمز همان سرور؛ این‌ها الزاماً با حساب ورود به پنل پرشین کلود یکی نیستند.
• پورت اتصال، اگر با مقدار معمول 3389 متفاوت است.
• روشن و آماده‌بودن سرور، فعال‌بودن دسترسی RDP و مجازبودن اتصال در فایروال.

اطلاعات را از حساب کاربری پرشین کلود و جزئیات سرویس خود بردارید. نام کاربری را Administrator فرض نکنید؛ همان نام تحویل‌شده را وارد کنید. رمز را در سایت‌های تست اتصال یا پیام عمومی قرار ندهید.

فرمت آدرس با پورت به صورت SERVER_IP:PORT است. برای نمونهٔ صرفاً آموزشی، 192.0.2.10:3389 را در نظر بگیرید؛ این IP مستنداتی است و به سرور واقعی وصل نمی‌شود. آدرس را بدون https:// وارد کنید. برای اتصال معمول مستقیم VPS نیازی به واردکردن Workspace یا Gateway نیست، مگر اینکه مدیر سرویس چنین اطلاعاتی داده باشد.

۲. اتصال از کامپیوتر ویندوز

1. در Start عبارت Remote Desktop Connection را جست‌وجو و باز کنید. روش دیگر: کلیدهای Win + R را بزنید، mstsc بنویسید و Enter بزنید.
2. در کادر Computer، IP یا دامنهٔ سرور را وارد کنید؛ در صورت پورت اختصاصی، آن را با دو نقطه اضافه کنید.
3. با Show Options می‌توانید نام کاربری و تنظیمات نمایش را وارد کنید. سپس Connect را بزنید.
4. نام کاربری و رمز ویندوز سرور را وارد کنید. اگر حساب اشتباهی پیشنهاد شد، از گزینهٔ حساب دیگر استفاده کنید. زبان کیبورد، Caps Lock و فاصلهٔ اضافه هنگام کپی رمز را بررسی کنید.
5. پس از احراز هویت، دسکتاپ سرور باز می‌شود. در اولین ورود منتظر تکمیل آماده‌سازی ویندوز بمانید.

برای تغییر اندازهٔ تصویر، پیش از اتصال تب Display را بررسی کنید. انتقال Clipboard، درایو یا چاپگر را در Local Resources فقط در صورت نیاز فعال کنید؛ اتصال به سرور نباید بدون دلیل دسترسی گسترده‌ای به فایل‌های کامپیوتر شخصی بدهد.

۳. اتصال از گوشی اندروید

Windows App را از Google Play و با ناشر Microsoft نصب کنید. برای رسیدن به نسخهٔ رسمی، از راهنمای رسمی دانلود و اتصال مایکروسافت استفاده کنید.

1. برنامه را باز کنید و دکمهٔ + سپس PC connection را بزنید.
2. در PC Name آدرس سرور را وارد کنید. نام کاربری را اضافه کنید یا ورود آن را هنگام اتصال انجام دهید.
3. با Save ذخیره کنید؛ سپس کارت سرور را لمس و رمز سرور را وارد کنید.

اگر برنامه دربارهٔ دسترسی به فایل، میکروفن یا امکانات گوشی پرسید، فقط موارد موردنیازتان را مجاز کنید. برای کار دقیق‌تر، حالت افقی و صفحه‌کلید یا نشانگر داخل برنامه را امتحان کنید؛ محل این کنترل‌ها ممکن است با نسخهٔ برنامه فرق کند.

۴. اتصال از آیفون و آیپد

Windows App مایکروسافت را از App Store نصب کنید؛ لینک دانلود رسمی در مستند Windows App قرار دارد.

1. در برنامه + و سپس PC را انتخاب کنید.
2. در PC Name آدرس سرویس را بنویسید و تنظیم را با Save ذخیره کنید.
3. کارت سرور را لمس کنید و با نام کاربری و رمز ویندوز همان سرور وارد شوید.

برای اتصال مستقیم Remote PC، ورود به حساب مایکروسافت داخل برنامه الزامی نیست؛ حساب ویندوز سرور لازم است. برای گوشی، برنامه را فقط از فروشگاه رسمی بگیرید؛ فایل‌های نصب ناشناس ممکن است اطلاعات ورود شما را سرقت کنند.

۵. اگر هشدار گواهی یا هویت سرور نمایش داده شد

هشدار هویت را خودکار رد نکنید. IP و نام سرور را دوباره با اطلاعات پنل تطبیق دهید. گواهی خودامضا یا اتصال با IP به جای نام درج‌شده روی گواهی می‌تواند هشدار ایجاد کند، اما هشدار به‌تنهایی ثابت نمی‌کند اتصال امن است. مشخصات گواهی را از مسیر معتبر با مدیر سرویس تأیید کنید؛ اگر نسبت به هویت مقصد مطمئن نیستید، اتصال را متوقف و با پشتیبانی هماهنگ کنید.

۶. خطاهای رایج اتصال و راه بررسی

خطای نام کاربری یا رمز عبور

از رمز حساب سایت به جای رمز ویندوز استفاده نکنید. اطلاعات ذخیره‌شدهٔ قدیمی برنامه، زبان کیبورد و نام کاربری را بررسی کنید. حساب محلی و حساب دامنه قالب ورود متفاوتی دارند؛ نام دامنه را حدسی اضافه نکنید. تلاش‌های پشت‌سرهم ممکن است حساب را موقتاً قفل کند.

Timeout یا پیام Cannot connect

IP، پورت و وضعیت روشن‌بودن سرویس را از پنل بررسی کنید. اگر سرور تازه ساخته یا ریبوت شده، برای آماده‌شدن ویندوز زمان لازم است. با کنسول پنل، اگر برای سرویس در دسترس است، وضعیت بوت و فعال‌بودن RDP را بررسی کنید. مشکل می‌تواند از شبکهٔ شما، محدودیت IP مجاز، فایروال پنل یا فایروال ویندوز باشد؛ برای رفع آن کل فایروال یا NLA را خاموش نکنید.

در PowerShell کامپیوتر خودتان می‌توانید دسترسی TCP به پورت را بررسی کنید. در الگوی زیر آدرس و پورت واقعی را جایگزین کنید؛ علامت‌های < > بخشی از مقدار نیستند:

Test-NetConnection -ComputerName <SERVER_IP> -Port <RDP_PORT>

موفق‌بودن تست فقط بازبودن مسیر TCP را نشان می‌دهد، نه صحیح‌بودن رمز یا مجوز ورود. ناموفق‌بودن Ping هم لزوماً به معنی خاموش‌بودن سرور نیست.

صفحهٔ سیاه یا اتصال کند

ابتدا کمی برای تکمیل ورود صبر کنید و وضعیت را از کنسول بررسی کنید. وضوح تصویر و جلوه‌های نمایش را کاهش دهید و کیفیت اینترنت خود را بسنجید. بدون بررسی، سرور را خاموش یا نصب مجدد نکنید؛ برنامه‌های فعال ممکن است دادهٔ ذخیره‌نشده داشته باشند.

۷. تفاوت Disconnect، Sign out و خاموش‌کردن

بستن پنجره یا Disconnect معمولاً فقط ارتباط شما را قطع می‌کند؛ سرور روشن می‌ماند و نشست ممکن است طبق سیاست ویندوز حفظ شود. Sign out از حساب خارج می‌شود و برنامه‌های آن نشست را می‌بندد. Shut down خود سرور را خاموش می‌کند. برای خروج عادی از اتصال، سرور را خاموش نکنید و قبل از خروج فایل‌ها را ذخیره کنید. ماندن برنامه‌ها بعد از Disconnect تضمین دائمی نیست و به تنظیمات نشست و وضعیت سرویس بستگی دارد.

۸. نکات امنیتی برای استفادهٔ روزمره

رمز قوی و اختصاصی داشته باشید و روی دستگاه مشترک آن را ذخیره نکنید. دسترسی RDP را در صورت امکان به IPهای مورد اعتماد یا مسیر امن سازمان خود محدود کنید. تغییر پورت به‌تنهایی جایگزین کنترل دسترسی نیست. برنامه و ویندوز را به‌روز نگه دارید و Clipboard و اشتراک‌گذاری فایل را فقط برای نیاز مشخص فعال کنید.

پرسش‌های متداول

آیا روی گوشی هم همان دسکتاپ ویندوز را می‌بینم؟

بله؛ برنامه رابط اتصال به همان سرور است، نه نصب ویندوز روی گوشی. کار با نرم‌افزارهای دسکتاپ روی نمایشگر کوچک ممکن است دشوارتر باشد.

آیا برای هر دستگاه باید VPS جدا بخرم؟

برای اتصال در زمان‌های مختلف از دستگاه‌های خودتان، معمولاً خیر. تعداد نشست‌های هم‌زمان و استفادهٔ چندکاربره به نسخه، تنظیمات و مجوزهای ویندوز بستگی دارد؛ خرید VPS به معنی مجوز نامحدود کاربر نیست.

آیا RDP همان فعال‌سازی لایسنس ویندوز است؟

خیر. اتصال از راه دور و فعال‌سازی ویندوز دو موضوع جدا هستند. شرایط مجوز را در توضیحات پلن سرور ویندوز بررسی کنید.

اگر به جای ویندوز سرور لینوکس خریده باشم چه؟

روش معمول مدیریت سرور لینوکس، SSH است. این مقاله برای سرویس ویندوز با RDP فعال نوشته شده و نصب خودکار دسکتاپ روی لینوکس را پوشش نمی‌دهد.

منابع و تاریخ بررسی

بررسی در ۳۰ اکتبر ۲۰۲۶ انجام شده است. نام برنامه‌ها و رابط آن‌ها ممکن است تغییر کند. منابع: راهنمای Remote Desktop مایکروسافت و راهنمای اتصال Remote PC با Windows App. این مقاله آموزش است؛ اتصال آزمایشی به سرور واقعی مشتری انجام نشده است.

تبدیل سرور لینوکس به میکروتیک یعنی جایگزین‌کردن سیستم‌عامل و دیسک بوت با MikroTik CHR؛ نه نصب یک برنامه کنار لینوکس. در این راهنما، از بررسی سازگاری و دانلود اسکریپت تا اولین ورود و بررسی IP را مرور می‌کنیم. اگر هنوز سرور انتخاب نکرده‌اید، ابتدا صفحهٔ سرور مجازی میکروتیک و پلن‌ها و لوکیشن‌های سرور لینوکس را ببینید.

قبل از هر دستور نصب: این روش دیسک سیستم را بازنویسی می‌کند و لینوکس و اطلاعات همان دیسک از دسترس خارج می‌شوند. از داده‌ها خارج از سرور بکاپ بگیرید. دسترسی کنسول و روش بازیابی را پیش از شروع بررسی کنید؛ SSH پس از نصب قطع می‌شود.

۱. کدام سرور لینوکس را می‌توان به میکروتیک تبدیل کرد؟

CHR نسخهٔ مجازی RouterOS است. در انتخاب سرور، کشور به‌تنهایی محدودکننده نیست؛ معماری پردازنده، روش بوت، مجازی‌سازی و درایورهای دیسک و شبکه اهمیت دارند. می‌توانید از میان لوکیشن‌های لینوکس پرشین کلود یک پلن سازگار انتخاب کنید، اما صرف داشتن لینوکس به معنی تضمین سازگاری همهٔ پلن‌ها نیست.

• x86_64: اسکریپت ایمیج رسمی متناسب با این معماری را انتخاب می‌کند.
• ARM64: برای خروجی aarch64 یا arm64، ایمیج رسمی ARM64 انتخاب می‌شود. اسکریپت وجود UEFI را بررسی می‌کند؛ سازگاری کامل بوت و درایورها همچنان به میزبان بستگی دارد.
• ARM سی‌ودوبیتی: پشتیبانی نمی‌شود و اسکریپت متوقف خواهد شد.

برای مقایسهٔ کاربرد و منابع، راهنمای انتخاب سرویس را بخوانید. پیش از خریدِ صرفاً برای CHR، سازگاری پلن را از پشتیبانی پرشین کلود بپرسید.

۲. پیش‌نیازها را بررسی و تنظیمات شبکه را ثبت کنید

دسترسی root یا sudo لازم است. سرور باید به دانلودهای رسمی MikroTik دسترسی داشته باشد. از پنل، کنسول سرور را باز کنید و مطمئن شوید در صورت قطع شبکه می‌توانید صفحهٔ بوت و ورود را ببینید. IP، Prefix یا Netmask، Gateway و DNS اعلام‌شده برای سرویس را در جایی خارج از سرور نگه دارید.

این دستورها فقط اطلاعات فعلی لینوکس را نشان می‌دهند:

uname -m
lsblk -o NAME,SIZE,TYPE,FSTYPE,MOUNTPOINTS
ip -br address
ip route
df -h /dev/shm

نام رابط لینوکس الزاماً با رابط RouterOS یکسان نیست. در شبکه‌های /32، Gateway خارج از subnet یا شبکه‌های دارای تنظیمات خاص، اطلاعات پنل و راهنمای همان سرویس ملاک است؛ آدرس‌ها را حدس نزنید.

اسکریپت باید ریشهٔ لینوکس را به دقیقاً یک دیسک نگاشت کند. اگر چند دیسک یا ساختار مبهم تشخیص دهد، ادامه نمی‌دهد. ایمیج در حافظهٔ موقت /dev/shm دریافت و استخراج می‌شود، پس فضای آزاد کافی در آن لازم است. در Ubuntu و Debian ابزارهای نصب‌نشده با apt-get نصب می‌شوند؛ در توزیع‌های دیگر curl، unzip و گواهی‌های CA را پیشاپیش با مدیر بستهٔ خودتان نصب کنید.

۳. اسکریپت را دانلود و به سرور منتقل کنید

دانلود اسکریپت تبدیل لینوکس به میکروتیک از پرشین کلود

فایل را با نام mikrotik.sh از طریق SFTP یا SCP در پوشهٔ دلخواه سرور قرار دهید. پوشهٔ خاصی لازم نیست؛ هنگام اجرا باید در همان پوشه باشید یا مسیر کامل فایل را وارد کنید. نام فایل در لینوکس به بزرگی و کوچکی حروف حساس است: Mikrotik.sh و mikrotik.sh دو نام متفاوت‌اند.

قبل از اجرا، فایل را بخوانید. برای مشاهدهٔ شناسهٔ صحت نسخهٔ فعلی به بخش SHA256 صفحهٔ میکروتیک مراجعه کنید و با خروجی زیر مقایسه کنید:

sha256sum mikrotik.sh

نسخهٔ معرفی‌شده در این مقاله به‌صورت پیش‌فرض CHR 7.23.8 را نصب می‌کند. این انتخاب ثابت است؛ اسکریپت خودکار به جدیدترین نسخه تغییر نمی‌کند. فایل رسمیِ مخصوص هر معماری با SHA256 بررسی می‌شود. برای نسخه‌های دیگر، هش رسمی همان نسخه و معماری لازم است؛ تغییر شماره نسخه به‌تنهایی کافی نیست.

۴. اسکریپت را اجرا و دیسک مقصد را تأیید کنید

با کاربر root، از پوشهٔ حاوی فایل اجرا کنید:

bash mikrotik.sh

اگر با کاربر عادی دارای مجوز sudo وارد شده‌اید:

sudo bash mikrotik.sh

برای اجرای فایل با bash لازم نیست آن را با chmod اجرایی کنید. اسکریپت معماری و دیسک سیستم را بررسی می‌کند، ایمیج رسمی را دانلود می‌کند و پس از کنترل هش، سلامت ZIP و اندازهٔ ایمیج، نام دیسک مقصد و نسخه را نشان می‌دهد.

قبل از واردکردن YES، نام دیسک را دقیق بررسی کنید. با این تأیید، بازنویسی آغاز می‌شود. فقط در صورتی ادامه دهید که بکاپ خارج از سرور دارید و آمادهٔ حذف لینوکس هستید. دریافت فایل یا دیدن پیام دانلود به معنی اتمام نصب نیست.

پس از نوشتن موفق ایمیج، اسکریپت پنج ثانیه صبر می‌کند و ریستارت را خودکار انجام می‌دهد. اتصال SSH قطع می‌شود. روی ماشین سازگار، پس از بوت مجدد محیط CHR در کنسول ظاهر می‌شود. اگر خطایی هنگام نوشتن رخ دهد، اسکریپت ریستارت خودکار انجام نمی‌دهد؛ ممکن است دیسک نیمه‌نوشته باشد و بازیابی از کنسول یا Rescue لازم شود.

۵. پس از ریستارت، وضعیت IP را از کنسول بررسی کنید

دستورهای این بخش مخصوص ترمینال RouterOS هستند؛ آن‌ها را در bash لینوکس وارد نکنید. اگر SSH یا WinBox به IP وصل نمی‌شود، از کنسول پنل وارد شوید. در ایمیج خام CHR، ورود اولیه معمولاً با کاربر admin بدون رمز است؛ اگر درخواست تعیین رمز نمایش داده شد، رمز قوی و اختصاصی تنظیم کنید.

حالت اول: شبکهٔ دیتاسنتر DHCP دارد

اگر DHCP Client روی رابط درست فعال باشد، تنظیمات از شبکه دریافت می‌شوند. برای بررسی:

/interface print
/ip dhcp-client print detail
/ip address print
/ip route print

وضعیت bound یعنی اجارهٔ DHCP دریافت شده است. اگر برای رابط موردنظر Client وجود ندارد، فقط پس از تأیید ارائهٔ DHCP، در WinBox به IP → DHCP Client بروید و برای همان رابط Client اضافه کنید. اگر مورد موجود غیرفعال است، همان را فعال کنید؛ Client تکراری نسازید. برای نمونه، فقط در صورتی که رابط صحیح ether1 است و Client ندارد:

/ip dhcp-client add interface=ether1 disabled=no

حالت دوم: IP ثابت است یا DHCP آدرس نمی‌دهد

در WinBox یا کنسول، IP و Prefix را برای رابط صحیح در IP → Addresses، مسیر پیش‌فرض و Gateway را در IP → Routes و DNS مجاز را در IP → DNS تنظیم کنید. اطلاعات باید دقیقاً متعلق به همان سرویس باشد. تنظیمات شبکهٔ لینوکس قبلی به‌صورت خودکار به RouterOS منتقل نمی‌شوند.

برای شبکهٔ ساده‌ای که Gateway داخل subnet است، نمونهٔ زیر صرفاً فرم دستورها را نشان می‌دهد. عبارت‌های بزرگ را با اطلاعات واقعی سرویس جایگزین کنید؛ این نمونه را همان‌طور اجرا نکنید. برای /32، Gateway خارج از subnet یا مسیر اختصاصی، ابتدا راهنمای سرویس را بگیرید:

/ip address add address=YOUR_IP/PREFIX interface=YOUR_INTERFACE
/ip route add dst-address=0.0.0.0/0 gateway=YOUR_GATEWAY
/ip dns set servers=YOUR_DNS

پس از تنظیم، وضعیت آدرس‌ها و مسیرها را دوباره بررسی کنید. اگر شبکه به IP دسترسی دارد ولی نام دامنه‌ها باز نمی‌شود، DNS را بررسی کنید. بازنشدن WinBox همیشه به معنی خرابی IP نیست؛ دسترسی سرویس مدیریت و فایروال داخل روتر یا فایروال پنل هم ممکن است آن را محدود کرده باشد.

راهنمای قدم‌به‌قدم تنظیم شبکه در WinBox

اگر سرور هنوز IP قابل دسترس ندارد، ابتدا از کنسول پنل استفاده کنید. اتصال WinBox از اینترنت به IP نیاز دارد؛ فهرست Neighbors یا اتصال MAC معمولاً از کامپیوتر شما به VPS راه دور در دسترس نیست. پس از برقرارشدن شبکه، در قسمت Connect To آدرس واقعی سرور را وارد کنید. نام و جای دکمه‌ها ممکن است بین نسخه‌های WinBox کمی متفاوت باشد.

تنظیم DHCP در WinBox

1. در Interfaces نام کارت شبکهٔ متصل به شبکهٔ سرویس را بررسی کنید؛ نام ether1 در این راهنما فقط مثال است.
2. به IP → DHCP Client بروید. اگر برای همین رابط یک Client وجود دارد، همان را باز کنید و در صورت غیرفعال‌بودن، Enable کنید.
3. فقط اگر Client وجود ندارد و سرویس DHCP ارائه می‌کند، با دکمهٔ افزودن، رابط صحیح را در Interface انتخاب کنید. برای دریافت مسیر پیش‌فرض و DNS از شبکه، گزینه‌های Add Default Route و Use Peer DNS را مطابق تنظیمات سرویس فعال کنید.
4. تنظیم را با Apply/OK ذخیره کنید. وضعیت bound را بررسی کنید؛ سپس آدرس دریافتی را در IP → Addresses و مسیر اینترنت را در IP → Routes ببینید.

اگر وضعیت روی searching باقی ماند، ساختن Clientهای بیشتر کمکی نمی‌کند؛ رابط انتخاب‌شده و ارائهٔ DHCP برای همان سرویس را بررسی کنید. داشتن IP ثابت اختصاصی لزوماً به معنی تنظیم دستی نیست؛ برخی شبکه‌ها همان IP اختصاصی را با DHCP تحویل می‌دهند.

مثال روشن برای IP ثابت؛ فقط آموزشی

فرض کنید در یک مثال مستنداتی و غیرقابل استفاده روی اینترنت، آدرس 192.0.2.10/24 و Gateway برابر 192.0.2.1 باشد. این اعداد متعلق به سرور شما نیستند؛ آن‌ها را وارد نکنید و داده‌های واقعی پنل را جایگزین کنید. این مثال فقط برای Gateway داخل همان subnet است.

1. IP → Addresses → افزودن: در Address، مقدار IP همراه Prefix را وارد کنید؛ مثلاً در همین مثال 192.0.2.10/24. در Interface کارت شبکهٔ صحیح را انتخاب و ذخیره کنید. /24 معادل ماسک 255.255.255.0 است، اما Prefix واقعی سرویس شما ممکن است متفاوت باشد.
2. IP → Routes → افزودن: در Dst. Address مقدار 0.0.0.0/0 و در Gateway آدرس اعلام‌شده برای سرویس را بگذارید؛ در مثال ما 192.0.2.1. مسیر موجود را قبل از افزودن بررسی کنید تا مسیر پیش‌فرض تکراری نسازید.
3. IP → DNS: آدرس DNSهای مجاز سرویس را در Servers وارد کنید. برای استفادهٔ خود روتر از DNS، نیازی به روشن‌کردن Allow Remote Requests نیست؛ این گزینه را صرفاً برای رفع مشکل اینترنت فعال نکنید.
4. دوباره Addresses و Routes را بررسی کنید. مسیر پیش‌فرض باید فعال و Gateway قابل دسترس باشد. در سرویس‌های /32 یا Gateway خارج از subnet، این دستورالعمل ساده کافی نیست؛ تنظیم مخصوص همان سرویس را از پشتیبانی بگیرید.

DHCP و IP ثابت را کورکورانه هم‌زمان اضافه نکنید. اگر در حال تغییر روش دریافت آدرس هستید، کنسول را باز نگه دارید و آدرس و مسیر موجود را بررسی کنید؛ حذف یا غیرفعال‌کردن مسیر فعلی می‌تواند اتصال شما را قطع کند.

IP نگرفت یا وصل نشد؟ از این ترتیب بررسی کنید

1. در کنسول هم RouterOS بالا نمی‌آید: ابتدا مشکل بوت را بررسی کنید؛ تنظیم DNS این وضعیت را حل نمی‌کند.
2. IP ثبت نشده: وضعیت DHCP Client و رابط را بررسی کنید یا اطلاعات IP ثابت سرویس را وارد کنید.
3. IP وجود دارد ولی ارتباط بیرونی برقرار نیست: Prefix، Gateway و فعال‌بودن مسیر 0.0.0.0/0 را بررسی کنید. در Tools → Ping می‌توانید Gateway واقعی و سپس یک IP بیرونیِ مجاز و پاسخ‌گو را آزمایش کنید. پاسخ‌ندادن Ping به‌تنهایی قطع شبکه را ثابت نمی‌کند؛ ICMP ممکن است مسدود باشد.
4. ارتباط با IP برقرار است ولی نام دامنه resolve نمی‌شود: تنظیم و دسترسی DNS را بررسی کنید.
5. شبکه برقرار است ولی WinBox باز نمی‌شود: در IP → Services وضعیت سرویس winbox، پورت و محدودیت آدرس‌های مجاز را بررسی کنید. فایروال RouterOS و فایروال پنل هر دو می‌توانند مانع باشند؛ برای عیب‌یابی کل فایروال را خاموش نکنید.

اگر مشکل باقی ماند، از پشتیبانی پرشین کلود کمک بگیرید و متن خطا، خروجی وضعیت رابط و مسیرها و تصویر کنسول را بدون رمز عبور بفرستید. برای انتخاب پلن سازگار نیز سرورهای لینوکس و راهنمای سرور میکروتیک در دسترس‌اند.

۶. خطاهای رایج و قدم بعدی

Run this script as root

کاربر فعلی مجوز لازم را ندارد؛ با root یا sudo اجرا کنید.

Unsupported architecture

خروجی uname -m را بررسی کنید. ARM سی‌ودوبیتی با این اسکریپت قابل نصب نیست.

ARM64 requires UEFI

محیط بوت سازگار شناسایی نشده است. کنترل را حذف نکنید؛ روش بوت VPS را با پشتیبانی بررسی کنید.

Official SHA256 mismatch

فایل با نسخهٔ بررسی‌شده یکسان نیست. نصب را متوقف نگه دارید و نسخهٔ اسکریپت و منبع دانلود را بررسی کنید؛ کنترل هش را غیرفعال نکنید.

Root filesystem does not map to exactly one disk

دیسک سیستم یکتا تشخیص داده نشده است. مقصد را حدسی تعیین نکنید.

Not enough free space in /dev/shm

حافظهٔ موقت کافی نیست. مصرف حافظه و ظرفیت سرویس را بررسی کنید؛ فایل‌های ناشناس را برای آزادکردن فضا حذف نکنید.

سرور بعد از ریستارت بالا نمی‌آید

صفحهٔ کنسول را بررسی کنید. خطای بوت یا درایور به‌تنهایی با تنظیم IP رفع نمی‌شود؛ ممکن است بازیابی سیستم‌عامل لازم باشد.

برای پیگیری، متن خطا، معماری، نسخهٔ اسکریپت و تصویری از کنسول بدون رمز یا اطلاعات محرمانه را از مسیر پشتیبانی ارسال کنید.

۷. لایسنس، امنیت و بکاپ را فراموش نکنید

نصب CHR با این اسکریپت به معنی دریافت لایسنس پولی نیست. سطح Free محدودیت ارسال ۱ مگابیت‌برثانیه برای هر رابط دارد. ظرفیت لایسنس و ظرفیت واقعی شبکه دو موضوع جدا هستند؛ پیش از انتخاب سطح مجوز، نیاز شبکه را مشخص کنید.

دسترسی مدیریتی را به IPهای موردنیاز محدود کنید، سرویس‌های مدیریت غیرضروری را ببندید و رمز قوی داشته باشید. پیش از تغییر فایروال یا مسیرها، کنسول را باز نگه دارید تا خودتان را از سرور قفل نکنید. از تنظیمات روتر بکاپ مستقل بگیرید و آن را خارج از VPS نگه دارید. تبدیل سیستم‌عامل، تاریخ تمدید یا شرایط صورتحساب سرور را تغییر نمی‌دهد.

پرسش‌های متداول

آیا لینوکس و فایل‌ها بعد از تبدیل باقی می‌مانند؟

خیر؛ دیسک سیستم بازنویسی می‌شود. این روش نصب کنار سیستم‌عامل قبلی نیست.

آیا همهٔ لوکیشن‌ها قابل استفاده‌اند؟

نام کشور محدودیت اصلی نیست؛ برای هر لوکیشن باید پلن سازگار با CHR انتخاب شود. فهرست انتخاب را در صفحهٔ سرور لینوکس ببینید.

آیا نصب روی همهٔ مدل‌های VPS آزمایش شده است؟

خیر. انتخاب معماری، کنترل هش و فایل دانلود بررسی شده‌اند، اما نصب و بوت واقعی روی همهٔ پلن‌ها آزمایش نشده است. این راهنما تضمین سازگاری تمام میزبان‌ها نیست.

منابع و محدودهٔ این راهنما

مبنای مراحل اجرا، نسخهٔ اسکریپت پرشین کلود با CHR 7.23.8 است. این آموزش در ۳۰ اکتبر ۲۰۲۶ تنظیم شده است. برای جزئیات نسخه‌ها و قابلیت‌ها، دانلود رسمی CHR، راهنمای نصب CHR و مستند DHCP Client را بررسی کنید. روش بازنویسی دیسک در این مقاله، اسکریپت معرفی‌شدهٔ پرشین کلود است و نباید آن را دستورالعمل نصب رسمی همهٔ ارائه‌دهندگان تلقی کرد.